Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/16258 K.2016/2406

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Tekerrüre esas ve ertelemeye engel hükümlüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmaması ve tayin edilen hapis cezasının ertelenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dava konusu edilmeyen adli emanetin 2009/6209 sırasına kayıtla eşya hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Gün para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/2 olarak gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Davaya konu eserler hakkında hak sahibi olduğuna ilişkin belgeleri ibraz etmeyen Yaybir' in katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücreti verilmesi,