KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/16410 E., 2016/6944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-CMK'nın 195. maddesine uygun şekilde ihtarda bulunulmadan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda karar verilmesi, 2- Kabule göre de;
a)6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18.maddesinin 3,4,5,8,9. fıkraları ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 22/1-b maddesinde yer alan " (1) Müsabakaları seyirden yasaklanma tedbirine ilişkin usul ve esaslar şunlardır: .....b) Kanun kapsamında haklarında soruşturma başlatılan kişilerle ilgili gerekli işlemler yapıldıktan sonra ilgililer hakkında genel kolluk tarafından resen müsabakaları seyirden yasaklanma tedbiri uygulanarak düzenlenen form ilgili spor güvenlik birimine gönderilir." hükmü ile Anayasa Mahkemesi'nin 18/02/2015 tarih ...
E. ... K. sayılı, 13/11/2014 tarih ... E. ... K. sayılı,11/09/2014 tarih ... E. ...
K. sayılı kararları karşısında, 04/12/2011 tarihinde ... – ... futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında suça sürüklenen çocuğun stadyum içerisinde 6222 sayılı Kanun'un 14/1 maddesi kapsamında hakaret içeren tezahürat eylemi sonrası başlatılan soruşturma gereğince kolluk tarafından spor müsabakalarını seyirden yasaklama tedbiri uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ve bu tedbirin gereklerine uymayan suça sürüklenen çocuğun eyleminin isnat olunan suçu oluşturduğu gözetilmeden; suça sürüklenen çocuğun mahkumiyeti yerine yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/16410, K. 2016/6944, 9 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama