KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/16485 E., 2016/1558 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Bilirkişi raporundaki tespitlere göre; sanığın iddianameye konu taşınmazları edindiği tarihler ile banka mevduat hesaplarının açılış tarihlerinin 01/06/2005 tarihinden önce olmasına rağmen, dosyada mevcut Akbank Manavgat Şubesi nezdindeki 0057321 no'lu 0057320 no'lu ve 0066903 no'lu hesaplara ilişkin dekontlarda 01/06/2005 tarihinden sonra da hesap hareketlerinin olduğunun görülmesi karşısında, suç tarihinin buna bağlı olarak da dava zamanaşımının kesin olarak tespiti bakımından, sanığın yönettiği tüm hesaplarda 01/06/2005 tarihinden sonra da yüklenen suça bağlı olarak artış olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a- 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Yasasının 15.maddesindeki "müebbeten kamu hizmetlerinden yasaklılığa ilişkin güvenlik tedbirinin", 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 5. maddesi gereğince uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/16485, K. 2016/1558, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama