Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/16534 K.2015/5495

556 sayılı Marka hakkına Tecavüz suçundan sanık R.. B.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İzmir 1.Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 15/02/2012 gün ve 2011/104 esas, 2012/77 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 01/06/2015 gün ve 2015/4866 esas, 2015/2187 sayılı kararıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA” karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2015 gün ve KD-2015/282277 sayılı yazısı ile; “Şikayetten feragate yetkili olduğu anlaşılan katılan vekili hükümden sonra 16/05/2012 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olmasına göre, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 73/6.maddesi gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanığın beyanı saptanarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedeniyle yüksek dairenin kararına itiraz edilmesi düşünülmüştür.

Sonuç ve istem : Yukarıda açıklanan nedenlerle; 1-İtirazımızın CMK.nun 307/son ve 308. maddeleri gereğince kabulü ile, 2-Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 01/06/2015 gün ve 2015/4866 Esas, 2015/2187 sayılı kararının CMK.nun 308 maddesi gereğince kaldırılması, 3-Yüksek dairenin aksi kanaatte bulunması halinde CMK.nun 308/3. Maddesi uyarınca itirazın incelenmesi bakımından dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi, İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: