Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/16597 K.2018/11328

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra ve İflas Kanunu’nun 333/a maddesinde “Ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastıyla ticari işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara soktukları takdirde, bu işlem ve eylemlerin başka bir suç oluşturmaması halinde sanığın cezalandırılacağının” hükme bağlanmış olması karşısında;

sanıkların kastlarının tayini açısından yetkilisi oldukları şirkete ait defter, belge ve banka hesapları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibin kesinleştiği tarih itibarıyla aktif ve pasifinin borçlarını karşılamaya yeterli olup olmadığı ile şirket aleyhine başka icra takipleri bulunup bulunmadığı araştırılıp, delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken,

şirketin yetkili temsilcileri kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan sorulmaksızın ve şikayetin İİK’nın 333/a maddesine aykırılık suçundan olduğu gözetilmeksizin İİK’nın 331. maddesine matuf gerekçe ile şikayet dilekçesinde somutlaştırılma bulunmadığı belirtilerek, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi