Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/17695 K.2015/7458

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık İ.. G..'in 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Eskişehir 3. İcra Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli ve 2014/739 esas, 2014/789 karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 08/09/2015 gün ve 58890 sayılı Kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2015 gün ve KYB. 2015-312493 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2014/694 Esas sayılı takip dosyasında sanık tarafından verilen 11/04/2014 tarihli ödeme taahhüdünde yer alan taksitlerden 30/08/2014 tarihli taksitin ödenmemesi üzerine, müşteki vekilinin 03/09/2014 tarihli şikayetine istinaden Eskişehir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarihli ve 2014/600 Esas, 2014/834 sayılı kararı ile sanığın 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği,

ancak sanığın aynı taahhüt kapsamında yer alan 30/09/2014 ve 30/10/2014 tarihli taksitleri de ödemediği ve alacaklı vekilinin 11/11/2014 tarihli şikayeti üzerine Eskişehir 3. İcra Ceza Mahkemesinin 16/12/2014 tarihli ve 2014/739 Esas, 2014/789 sayılı kararı ile bu taksitler için de bir kez daha 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, her ne kadar henüz sanık hakkında verilen ilk tazyik hapsi infaz edilememiş ise de, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2009 tarihli ve 2009/16-188 Esas,

2009/205 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere aynı taahhüde ilişkin her taksitin ayrı suç oluşturacağı, ancak aynı taahhüde ilişkin toplam tazyik hapsi miktarının 3 ayı geçemeyeceğinden, yazılı şekilde ikinci kez 3 aya kadar tazyik hapsi ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 29/09/2009 tarih ve 2009/188-205 E. K. sayılı kararında belirtildiği üzere; borçlu sanık hakkında aynı borç kapsamında Eskişehir 4. İcra Müdürlüğünün 2014/694 Esas sayılı icra dosyasındaki 11/04/2014 tarihli ödeme taahhüdü nedeni ile Eskişehir 1. İcra Ceza Mahkemesinin 23/12/2014 tarih ve 2014/600 Esas,