KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/17799 E., 2015/7119 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Tebliğname No
- KYB - 2015/307155
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık S.. B.. hakkında yapılan yargılama sonucunda suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine dair, Sakarya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 14/05/2015 tarihli ve 2015/257 esas, 2015/550 karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile söz konusu kararın kaldırılmasına, sanığın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına ilişkin, Sakarya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2015/410 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/08/2015 gün ve 57211 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/09/2015 gün ve KYB. 2015-307155 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden,
29/01/2015 tarihli ödeme taahhüdünde işlemiş faiz 565,06 Türk Lirası olarak belirtilmiş ise de,işleyecek faiz miktarının belertilmediği gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla,
sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın reddine karar verilmesi gerekirken sanığın aleyhine sonuç doğuracak surette yazılı şekilde itirazın kabulü ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/17799, K. 2015/7119, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama