Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1787 K.2015/3155

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

12.02.2008 tarihli suç tutanağında, sanıkların birlikte orman alanından izinsiz kayrak taşı çıkardıkları, posasını izinsiz orman alanına döktükleri, işçilerin kalması için izinsiz barınak yaptıklarının tespiti, tutanak sırasında suç bölgesinde sanıklardan Süleyman'ın bulunduğu,

etrafta bu alanın sanıklara ait olarak bilindiğinin kabulu, dosya içeriğinden bu alanda daha önce sanıkların taş imali yaptıkları ve 20/08/2005 tarihinde taş ocağı işletme izinlerinin sona ermesinden yaklaşık üç yıl gibi bir süre sonra dava konusu alanda sanıklara ait barakaların da bulunduğu gözetildiğinde işgal ve faydalanmanın devam ettiği halen bu bölgede izinsiz olarak taş üretimine devam edip, posayı ormana döktüklerinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanıkların işgal ve faydalanma eyleminin sübut bulduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,