Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/17994 K.2017/5403

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Olarak Terk Etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Artvin İcra Dairesinin 2008/469 sayılı takip dosyasında alacaklı şikayetçi vekili 03/12/2010 tarihli talebinde borçlu şirketin faaliyette bulunup bulunmadığının tespitini istediği, kolluk tarafından verilen 30/12/2011 tarihli cevabi yazıda işyerinin sürekli kapalı olduğunun bildirildiği, bu yazının 03/01/2011 tarihli havale ile dosyaya girdiği,

alacaklı vekilinin 17/01/2011 tarihinde icra dosyasında talepte bulunduğu bu suretle suçu öğrendiği anlaşılmakla, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen” şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve herhalde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda öğrenme tarihinden itibaren üç aylık süre geçtikten sonra 03/06/2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,