Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/18116 K.2015/7035

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

1- 2004 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2- 2005 takvim yılında sahte belge kullanma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

a-Hurda ticareti ile uğraşan sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura kullandığının iddia edildiği olayda; vergi raporu kapsamında dava konusu faturaları düzenleyen şirket ve şahıslar nezdinde karşıt inceleme ve vergi incelemesi yapıldığı anlaşılmakla bu kişi ya da kişiler haklarında dava açılıp açılmadığı, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilmesi aksi halde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, ayrıca sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3.fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiği, dosya içine de faturaların veya onaylı suretlerinin konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların onaylı suretleri getirtilip incelenerek,

kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra toplanan deliller bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu mahkumiyet kararı verilmesi,