Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/18272 K.2016/15083

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan şirket yetkilisinin alacaklıyı zarara uğratmak kastıyla şirket borcunu ödememesi gerekmekte olup, şikayet dilekçesinde borçlu şirkete ait araçlar üzerinde birden fazla ve değerlerinin üzerinde haciz kaydının bulunduğu, şirkete ait herhangi bir menkul yada gayrimenkul mal varlığının bulunmadığının belirtilmiş olması karşısında, müştekinin sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirketin ödeme gücünün olmadığını bildiği cihetle, yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın 2004 sayılı Kanun'un 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin kararda gösterilmemesi,