Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/18276 K.2016/15081

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

TCK'nın 52/1. maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının alt sınırının beş günden az olamayacağının gözetilmeyerek yazılı şekilde bir gün olarak belirlenmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça konu taşınmazların devredildiği kişilerin tanık olarak dinlenmeleri ve sanığın taşınmaz satışlarını alacaklıları zarara sokmak kastıyla yapıp yapmadığı tereddüte mahal verilmeyecek şekilde belirlenip sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası 1 gün tayin edildiği halde hükmün 4.fıkrasında TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca 1 gün karşılığı takdiren 20 TL den olmak üzere 5 gün (100) TL adli para cezası şeklinde sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,