Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/18461 K.2016/22405

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyanını vermemesinin gerekmesi karşısında, sanığın yetkilisi olduğu şirketin, ticareti terk edip etmediğinin tespiti için mahkeme tarafından zabıtaya yazılan yazıda adres belirtilmediği için araştırma yapılamadığının bildirilmesine karşın borçlu şirketin kayıtlı olduğu ticaret sicil adresinde veya başka bir adreste faaliyette bulunup bulunmadığı,

şikayet tarihinde ticareti terk edip etmediği araştırılmadan ve ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 16/01/2013 tarihli yazısına göre mükellefiyetinin şikayet tarihi olan 07/07/2011 tarihinden sonra 30/09/2012 tarihinde resen kapatıldığının bildirilmesi nedeniyle borçlu şirketin suç tarihi itibariyle vergi dairesine verdiği en son beyanname örnekleri istenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Suçun işleniş şeklinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinde düzenlenen temel cezanın tayininde esas alınması gereken hususlardan biri olduğu gibi, 3.222,73 TL üzerinden icra takibi yapılan olayda, dosya kapsamına göre vahim bir durum bulunmadığı halde, yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinin uygulanmaması,