Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/18596 K.2016/22407

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun takibi şikayete bağlı olup, ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün yazısından borçlu şirketin 20/09/2011 tarihinde ticaret adresini terk ettiği bildirilmiş olup, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen ”şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 11/10/2012 ve 09/11/2012 tarihlerinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,