Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1902 K.2015/414

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir; Ancak;

Davanın dayanağını oluşturan ve sanığın imzasını taşıyan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında sanığın ''..ele geçen emvali hergün arabası ile azar azar evine getirdiğini, nakliye belgesinin bulunmadığı...'' şeklinde ikrarda bulunmasına ve sanığın sunmuş olduğu nakliye tezkeresi tarihinin suç tarihinden sonra tanzim edilmiş olması karşısında,

sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüştüğünden sanık hakkında idari yaptırım kararı uygulanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş ise de suç tarihi olan 30/03/2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin

gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,