Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1931 K.2015/4513

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

23.12.2010 gün ve VDENR-2010-1401/62 sayılı vergi suçu ve ekindeki raporların 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu ve ekindeki raporlara atıf yapılarak aynı suçlardan verildiği halde 16.02.2011 gün ve 2011/192 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki raporlara aykırı şekilde "2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçlarından kamu davası açıldığı,

sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınarak, açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, ''2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak '' suçlarından 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,