Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1950 K.2015/4094

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

03.04.2012 gün ve 2012-A-1713/10 sayılı vergi suçu ve ekindeki raporların 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın da vergi suçu ve ekindeki raporlara atıf yapılarak aynı suçtan verildiği halde 07.06.2012 gün ve 2012/6688 Esas sayılı iddianamede mütalaa ve ekindeki raporlara aykırı şekilde "2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan kamu davası açıldığı,

sahte fatura kullanmak suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' eylemlerinin birbirine de dönüşmeyeceği dikkate alınarak, açılan davada CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek, idareden, ''2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak'' suçundan 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,