Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/19689 K.2016/13673

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 41. maddesinde "Kişisel çıkar amacı olmasa bile diplomasız olarak diş hekimliği mesleğine ilişkin herhangi bir muayene veya müdahale yapan, diş hekimliği klinik hizmetleri ile ilgili işyeri açanların meslek icraları durdurulur. Bu kimseler hakkında üç yıldan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur", hükmü karşısında; sanığın eyleminin diplomasız diş hekimliği yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 25. maddesi uyarınca diplomasız olarak tabiplik yapma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;

a- Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli olmayan hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b-5237 sayılı TCK' nın 51/7. maddesinde "hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında, mahkemece infazı kısıtlayacak şekilde denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilmesi,

c-TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca denetim süresinin mahkum olunan ceza miktarından az olmayacağının gözetilmemesi,