Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/1971 K.2015/2599

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenmesi üzerine vergi denetmeniyle görüşerek depoda bulunan defter ve belgeleri birkaç gün içinde teslim edeceğini söyleyip muhasebecisine de talimat verdiğini, daha sonra muhasebecinin defter ve belgeleri vergi denetmenine götürmesine rağmen faturaların eksik olması nedeniyle teslim alınmadığını, 2008 yılının başında faaliyetini yasal olarak durdurup memleketi Rize'ye geldiğini ve halen boş beyanname verdiğini savunması, tanık olarak dinlenen muhasebe firması çalışanı G.

S. A.. de sanığın beyanlarını doğrular şekilde ifade vermesi karşısında, 213 sayılı VUK'nın 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuken geçersiz olacağı cihetle; savunmanın doğruluğu açısından bu konunun vergi idaresi ve vergi suçu raporunu düzenleyen denetmen H.

K.. sorulup araştırılarak faaliyetine devam ettiğinin tespiti halinde atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, eksik inceleme yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,