Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/19742 K.2019/709

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Dosya içerisinde bulunan raporda sanığa ait iş yerinde ele geçen 32 adet kitaba ait bandrol kaydının bulunmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, anılan kitaplar üzerindeki bandrollerin sahte olup olmadığı hususunun şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti için alanında uzman bilirkişiden rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan Kültür ve Turizm Bakanlığının davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,