Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/19903 K.2016/19497

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; 1-CMK'nın 195. maddesine uygun şekilde ihtaratta bulunulmadan sanığın yokluğunda karar verilmesi,

2-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 17.03.1998 gün 372/90 sayılı kararında belirtildiği üzere, önödeme bildiriminde bulunurken cezayı artırıcı ve hafifletici nedenler dikkate alınmayacak, maddedeki ceza nazara alınacaktır.

Dosya kapsamına göre, 6222 sayılı Kanun'un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun önödemeye tabi olması ve yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası olarak öngörülmesi karşısında; sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtaratı yapılırken suçun zincirleme işlendiği gerekçesiyle para cezasının arttırılamayacağı gözetilmeden fazla miktar üzerinden önödeme teklifinde bulunulması usulsüz olduğundan, 5237 sayılı Kanun’un 75/3. maddesi yollamasıyla, aynı maddenin 2. fıkrasına göre mahkemesince usulüne uygun önödeme işlemi yapılmadan yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,