Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2004 K.2015/920

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olması;

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında açılan Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2006/1164 Esas - 2008/422 Karar Sayılı Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından 28.03.2013 tarihinde düzeltilerek onanmasına karar verilen dosyası ve Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2006/1933 Esas- 2009/70 Karar Sayılı Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından 27.06.2013 tarihinde onanmasına karar verilen dava dosyalarının da mevcut olduğunun anlaşılması karşısında, anılan dava dosyaları getirtilip incelenerek suç, iddianame ve hüküm tarihleri gözetilerek sonucuna göre sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında,

değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,