KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/2012 E., 2015/1887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas-2014/171 sayılı kararında açıklandığı üzere bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi.
UYAP ortamında yapılan araştırmada, sanığın temyize konu 28/11/2009 tarihli eyleminden dolayı düzenlenen 05/04/2010 tarihli iddianamesi ile suç tarihinden önceki eylemlerine yönelik hukuki kesinti oluşturduğu görülmüş ise de suç tarihinden sonra 21/03/2010 tarihinde bandrolsüz CD sattığı iddiasıyla Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2010/125 Esas ve 2011/137 Karar sayılı dosyası üzerinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olması karşısında; ilk iddianame tarihine kadar tespit edilen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek suç olacağı da gözetilerek,
mükerrer yargılama yapılmasının önlenmesi ve zincirleme suç hükümlerinin varlığının tespiti bakımından; sanık hakkında anılan dosyanın celbi sağlanarak, iddianamelerin kapsadığı eylemler tespit edilerek, dosyaların bu davayı ilgilendiren kısımlarının onaylı örnekleri dosya içerisine konulup suç tarihleri de nazara alınarak sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/2012, K. 2015/1887, 25 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama