Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/20132 K.2017/9635

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK’nın 89/4. maddesine göre “üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini tetkik merciinde ispat ederek üçüncü şahsın 338/1. maddesi hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini isteyebilir. Tetkik mercii, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder.” hükmü karşısında, birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle üçüncü şahıs ...

İnşaat Limited Şirketi’nin asıl borçlu ... İnşaat Limited Şirketi’ne kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı hususunda her iki tarafa ait ticari defter ve belgeler ile aralarındaki sözleşme hükümleri gözönüne alınarak bilirkişi raporu düzenlettirilip sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine sadece üçüncü şahıs ...

İnşaat Limited Şirketi’ne ait ticari defter ve belgelere göre düzenlenmiş bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde sanığın beraatine ve tazminat talebinin reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında, aynı şikayetçi tarafından aynı suçtan aynı mahkemenin 2012/259 Esas 2013/121 Karar sayılı dava dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında; suçun sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,