Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/20431 K.2016/274

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02.11.2009 tarihli mütalaa ile ekindeki 22.10.2009 tarihli vergi suçu raporunun 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek suçlarından düzenlendiği, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, 26.11.2009 tarihli iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında defter ve belge gizlemek suçundan kamu davası açıldığı, sahte belge düzenlemek suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sahte belge kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme şekilde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, tek suç kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 213 sayılı VUK'nın 359/b-1. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

4-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,