Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/20439 K.2018/4689

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

25.06.2013 havale tarihli şikayet dilekçesi incelendiğinde, şikayetçi vekilinin borçlu şirket hakkında bir çok icra takibi başlatıldığını ve 27.03.2013 tarihinde gidilen hacizde dosya alacağı 130.109,59 TL iken sadece 850 TL’lik haciz yapılabildiği yönündeki beyanı dikkate alındığında, şikayetçi tarafın borçlu şirketin borcu ödeme gücünün bulunmadığını bildiğinin kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, İİK'nın 351. maddesi kapsamıda nazara alınarak, sanığın beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından”....şikayet hakkının İİK 347. maddesi gereğince düşürülmesine” ibaresi çıkartılarak, hüküm fıkrasına “.... atılı suçtan sanığın beraatine” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.