Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/20987 K.2018/1267

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanıkların üzerine atılı “Alacaklısını Zarara Sokmak Kasdıyle Mevcudunu Eksiltme” suçunun takibi şikayete bağlı olup, ...'in iş yerinin kayıtlı olduğu ilgili Mal Müdürlüğü’nün cevabi yazısına göre; sanığın 01/04/1998 tarihinde manav olarak faaliyete başladığı, 06/09/2005 tarihinde faaliyetini terk ederek,

07/09/2009 tarihinde babası İbrahim Şahin tarafından iş yerinin devralındığının bildirilmesi karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen "şikâyet hakkı, her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin, suça konu olayda bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 08/05/2013 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,