Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2114 K.2015/1897

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tekerrüre esas alınan Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/66 Esas 2007/667 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 600 TL. adli para cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesi uyarınca kesin olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeksizin, adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazı kısıtlar biçimde bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

2- Tekerrüre esas teşkil etmeyen hükümlülüğü esas alınarak sanık hakkında seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilerek TCK'nın 58/3. maddesine aykırı davranılması,