KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/21171 E., 2017/5451 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2017
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Şikayet Hakkının Düşürülmesi, Tazminatın Reddi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1 ) Gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;
Şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2 ) Tazminat istemine ilişkin olarak yapılan incelemede;
İİK'nın 89/4. maddesi üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın, İİK'nın 338. maddesinin 1. fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahkum edilmesini istiyebilir. İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder hükmünü öngörmektedir. Bu madde hükmüne göre üçüncü kişinin cezalandırılması isteğine bu isteğin tabi bulunduğu şekil ve şartlarla bağlı olmaksızın tazminat talebini katabileceği gibi, bu tazminat isteğini ceza davasından ayrı olarak bağımsız bir dava kısmında yapabileceğinin kabulü gerekir.
Somut olayda alacaklı vekilinin şikayet dilekçesinde, İİK'nın 338. maddesi uyarınca cezalandırma isteği ile birlikte aynı Kanun'un 89/4. maddesi uyarınca da tazminat isteminde bulunulması karşısında; işin esasına girilerek genel hükümlere göre yapılacak inceleme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken şikayetin süresinde yapılmadığından tazminat talebinin de reddine karar verilmesi
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/21171, K. 2017/5451, 8 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama