Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/21291 K.2015/9090

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın sorgusunda şirketi Y.. O.. ve S... S...'dan devraldığını ve ibrazı istenen defter ve belgelerin kendisine verilmediğini savunması ve 05/12/2008 tarihli noter hisse devri sözleşmesine göre de sanığın hisselerini Y.. O.. isimli şahıstan devraldığının anlaşılması karşısında; Şirketin diğer ortakları ile sanığa hiselerini devreden önceki hissedar ve şirket yetkilisi dinlenmeden, defter ve belgelerin hisse devri sonrasında sanığa teslim edildiğine dair varsa belge suretlerinin de temin edilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 05.01.2012 yerine 2012 olarak eksik gösterilmesi suretiyle, CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,