Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/21561 K.2017/11280

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, 1-İİK’nın 89/4. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede, Tazminat talebinin reddine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-İİK’nın 338/1. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

YCGK'nın 2013/11-472 E. 2014/533 K. ve 2014/11-301 E. 2014/551 K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, dava açan belge olması nedeniyle şikayetçi tarafından icra ceza mahkemesine verilecek olan şikâyet dilekçesinin, şüpheli veya şüphelilerin isimleri ve şikâyet konusu olaya ilişkin bilgileri taşıması gerekli olmakla birlikte, bu dava dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesinde belirtilen iddianamenin bütün şekil şartlarını içermesi zorunluluğu bulunmamasına göre, somut olayda şikayet dilekçesi içeriğinde şikayetçi vekili tarafından “sanık şirket ile borçlu şirket iç içe geçmiş şirketlerdir.

Her iki şirkette ... ... ortak ve yetkilidir”diye belirtmiş olduğunun anlaşılması karşısında mahkemece yargılamaya devamla karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,