Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/21786 K.2015/9160

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın 2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini geçerli tebligata rağmen ibraz etmediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasına göre H..

A.. isimli bir tanıdığının kendisini kandırarak iş bulma vaadi ile birtakım belgelere imza attırıp, notere götürdüğünü beyan ettiği; mahkemece bu savunma doğrultusunda araştırma yapıldığı, aynı isimde bir kişi hakkında açılmış vergi davası bulunduğunun tespit edildiği, çeşitli kurumlara şirketin gerçek yetkilisini tespit amaçlı yazılan müzekkere sonuçlarına göre sanığın üzerine atılı suçun kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi amacıyla; sanığın savunmasında bahsi geçen H..

A.. isimli kişinin tanık sıfatıyla dinlerek; kolluk vasıtasıyla müdür olduğu dönemde sanığın anılan şirkette fiilen hiç görev yapıp yapmadığı ve vergi dairesi tarafından düzenlenmiş olabilecek yoklama fişlerinde veya benzer belgelerde imzasının olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik kovuşturma sonucu karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- 213 sayılı VUK’nın 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile "altı ay” dan, "bir yıl” hapis cezasına yükseltilmesi, madde metninde 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle yapılan değişiklikle de cezanın alt sınırının on sekiz aya yükseltilmiş olması karşısında, suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "on sekiz ay" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması da dikkate alınarak yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

c- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.07.2011 yerine 2011 olarak gösterilmesi,