Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2228 K.2015/1969

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere,bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi,UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Asliye Ceza mahkemesince verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesi 22.06.2011 tarih 2009/14286 E2011/8358 K sayılı kararı ile bozularak mahkemesine gönderilen dava dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosya getirtilip incelenerek mümkün ise birleştirilmesi, kesinleşmiş ise suç, iddianame ve hüküm tarihleri dikkate alınıp sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,