Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2269 K.2015/2805

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığa verilen gün karşılığı adli para cezasının bir gününün 20 TL'den hesabı sırasında dayanak Kanun ve maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi,

2- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d ve e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı madde ve fıkranın c bendindeki hak yoksunluklarının ise kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine, diğer kişiler bakımından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının; tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkralarının, ''Sanığa verilen gün para cezasının'' ibaresinden sonra gelmek üzere, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca ibaresinin eklenmesi,