Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/22742 K.2017/8630

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)İİK'nın 333/a maddesinde yaptırıma bağlanan “alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle şirket borcunu ödememek” suçunun oluşabilmesi için şirketin borcu ödeyebilecek ekonomik güce sahip olması ve hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanıkların şirket borçlarını kısmen veya tamamen ödemeyerek alacaklıları zarara sokmasının gerekmesi nedeniyle, borçlu şirketin defter ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken,

dönem varlıklarının ve borçların neler olduğunu açıkça belirtmeyen, takibin kesinleştiği 15.08.2012 tarihinde borçlu şirketin borcu ödeme gücünün bulunup bulunmadığı hususunu tam olarak tespit etmekten uzak denetime elverişli bulunmayan ve icra takip tarihi itibariyle mevcut durumu tespit eden yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınarak ve sanık ...’ın borçlu şirketi fiilen yönetim yetkisi bulunup bulunmadığı hususu da tartışılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2)Sanıklar hakkında aynı şikayetçi tarafından, aynı suç nedeniyle, aynı mahkemenin 2012/120 esas-2013/96 karar sayılı dosyasının bulunduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması bakımından dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,