KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/22995 E., 2017/2587 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2017
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,
1-İİK'nın 332, 333/a,338 maddelerine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2- İİK'nın 331. maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,
Şikayetçi vekilinin şikayet dilekçesinde sanıkların haczedilen malların kaçırıldığını bildirerek şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, aldırılan bilirkişi raporunda eksiltildiği bildirilen malların neler olduğu tespit edilip haczedilen malların nerede olduğu araştırılmadan, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
3-İİK'nın 345/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,
İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece vergi dairesinden gönderilen beyannamelere göre düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/22995, K. 2017/2587, 22 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama