Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2302 K.2015/2148

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında belirtildiği üzere bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplumu oluşturan bireyler olması; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Mahkemesince verilip Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin 19.11.2013 gün ve 2012/21416 Esas, 2013/22235 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilen dava dosyası ile mahkemece iddianame ve son celse suretleri getirtilerek dosya içine konulan belgelere göre, aynı mahkemenin 2010/47 esas ve İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi'nin 2009/386 esas sayılı dava dosyalarının da bulunduğunun anlaşılması karşısında,

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç, iddianame ve hüküm tarihleri dikkate alınıp sonucuna göre TCK'nın 43.maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,