Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/23652 K.2018/3558

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık müdafii tarafından temyiz aşamasında sunulan dilekçe içeriğine göre 24/01/2014 tarihinde alacaklı bankaya suça konu taşınmazı devralan Şakir Kurnaz tarafından ödeme yapılarak sanığın tüm kredi borcunun kapatıldığının beyan edilmesi ve yapılan ödemelere ilişkin makbuzların dosyaya sunulması karşısında, takip dosyasındaki borç miktarı da dikkate alınarak sanığa nakit olarak ödenen paraların ve kredi borcunun akıbeti araştırılarak borcun ödenmemesinin alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla olup olmadığı tartışılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kabule göre,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,