KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/23849 E., 2018/928 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanıkların üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,
“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,
2-)Telef ederek
3-)Kıymetten düşürerek,
4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,
5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;
mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması karşısında, somut olayımızda; sanığın kendisine ait taşınmazlarını alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğini, sanığın ise diğer borçlarını ödemek amacıyla taşınmazlarını sattığının iddia edilmesi karşısında, sanığın kastının tayini açısından, devredilen taşınmazlardan elde edilen para ile hangi borçların ödendiği,
Maliye, SGK ve banka borçları ödenmişse buna ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığının ilgili birimlerden sorulması, sanık adına kayıtlı taşınmazın değerinin bu dosya borcunu da karşılayıp karşılamayacağı yönünde araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile sanığın beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/23849, K. 2018/928, 6 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama