Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/23858 K.2016/22185

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı “Alacaklısını Zarara Sokmak Kasdiyle Mevcudunu Eksiltme” suçu takibi şikayete bağlı olup, sanıkların .... Pazarlama İmalat ve Tic. Limited şirketine ait olup şikayet dilekçesinde belirtilen taşınmazları 08/02/2008 ve 26/06/2007 tarihinde ....Tur. İnş. Ldt. Şirketine devredildiği ayrıca borçlu ...’ın ...Tur. İnş. Ldt.

Şirketindeki hissesini 14/05/2008 tarihinde devretmesine rağmen, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen ”şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda bir yıllık süre geçtikten sonra 28/09/2010 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,