KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/2411 E., 2015/3480 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Temmuz 2015
- Tebliğname No
- 7 - 2012/28165
- Mahkemesi
- İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 21/11/2011
- Numarası
- 2009/275 (E) ve 2011/698 (K
- Suç
- 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 E. - 2014/171 K. sayılı kararında belirtildiği üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi, UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle, sanık hakkında İstanbul 3. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 21.11.2011 tarih 2009/273 Esas ve 2012/696 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmalarına karar verilen Dairemizin 2015/2497 Esasında kayıtlı dava dosyası ile Dairemizin 2015/5587 Esasında kayıtlı İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 16.02.2012 tarih 2009/236 Esas ve 2012/87 Karar sayılı dava dosyasının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;
Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde ise, suç, iddianame ve hüküm tarihleri dikkate alınıp sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,
2- TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanık hakkında 1. fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesi tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/2411, K. 2015/3480, 1 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama