KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2015/24141 E., 2018/8379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2018
- Mahkemesi
- İcra Ceza Mahkemesi
- Suç
- 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığın üzerine atılı bulunan İİK'nın 331. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takibi şikayete bağlı olan seçimlik hareketli bu suçun; "Haciz yolu ile takip talebinden sonra veya bu talepten önceki iki yıl içinde borçlu; alacaklısını zarara sokmak maksadıyla,
“1-)Mallarını veya bunlardan bir kısmını mülkünden çıkararak,
2-)Telef ederek
3-)Kıymetten düşürerek,
4-)Hakiki surette yahut gizleyerek muvazaa yoluyla başkasının uhdesine geçirerek,
5-) Asıl olmayan borçlar ikrar ederek;
Mevcudunu suni surette eksiltirse” şeklinde sıralanan seçimlik hareketlerden herhangi birisinin işlenmesiyle, diğer koşulların da (alacaklının, borçlu aleyhine aciz belgesi aldığını veya alacağını alamadığını ispat ettiği takdirde) gerçekleşmesi halinde oluşacağının yerleşik uygulamalarda benimsenmiş olması, somut olayımızda;
icra takip dosyasından gönderilen ödeme emrinin borçluya 22/01/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen alacaklı vekilinin 13/03/2013 tarihli talebi uyarınca kıymet takdiri raporuyla birlikte borçlu sanığa tekrar ödeme emrinin tebliğ edildiği anlaşılmakla, ödeme emrinin ilk tebliği ile takip kesinleştiğinden ikinci kez yapılan tebligatın hukuki değerden yoksun olacağı, bu nedenle icra takibinin kesinleştiği kabul edilip yargılamaya devamla sanığın savunması alınarak araçtaki eksik olan parçaların ne zaman kim tarafından ve ne şekilde söküldüğü belirlenerek,
sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2015/24141, K. 2018/8379, 10 Temmuz 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama