Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2425 K.2015/3369

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi,

UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında İstanbul 2. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince 18/04/2012 tarih ve 2010/240 Esas, 2012/260 Karar sayılı karar ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/6863 Esasında kayıtlı ve daha önceden kesinleşen İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2010/261 ve 2011/86 Esas,

2011/415 ve 2011/487 Karar sayılı dava dosyalarının mevcut olduğu gibi İstanbul 4. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/356 ve 2011/154 Esas- 2012/378 ve 2012/314 Karar sayılı dosyaları ile İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/314 Esas, 2012/276 Karar sayılı dosyalarının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunduğu anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olanların birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç, iddianame ve hüküm tarihleri dikkate alınıp sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. Fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,