Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/24267 K.2016/21997

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasa'nın 141. maddesine göre "mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır." CMK'nın 34/1 ve 230. maddelerinin amir hükümlerine göre; "Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil, gerekçeli olarak yazılır. Gerekçenin yazımında 230 uncu madde göz önünde bulundurulur." ''Mahkumiyet hükmünün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi gerekir'' şeklindeki belirlenen esaslara aykırı şekilde mahkeme hükmünde esas yeterli gerekçeye yer verilmemesi,

Kabule göre;

Şikayetçi tarafından sanık hakkında alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek ve ticari işletmenin borçlarını ödememe suçlarından dava açılmış, mahkemece kısa kararda anılan suçlar nedeniyle hüküm kurulmuşsa da, gerekçeli kararda ödeme taahhüdünü ihlal suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturması,