Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2452 K.2015/2455

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğunun belirtilmesi, UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin 2015/5691, 2015/5647, 2015/4580 esasına kayıtlı olan dava dosyalarının mevcut olduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek birleştirilmesi ve sonucuna göre TCK'nın 43. maddesi 1. fıkrası son cümlesi de gözetilerek, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,