Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2504 K.2015/2369

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık M.. K..’un, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Kütahya İcra Ceza Mahkemesinin 09/09/2014 tarihli ve 2014/629 esas, 2014/871 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 22/01/2015 gün ve 5251 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 gün ve KYB.2015-32688 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Borçlu sanık hakkında yürütülen Kütahya İcra Müdürlüğünün 2005/5490 esas sayılı takip dosyasının, alacaklı Hasan İnce tarafından takipsiz bırakılması nedeniyle kapatıldığı, H. İ. söz konusu alacağını, Kütahya 2. Noterliğinin 10/06/2008 tarih ve 11395 yevmiye numaralı temliknamesiyle H. T. devrettiği, Kütahya İcra Müdürlüğünce önceki alacaklı H. İ. başvurusu üzerine 13/10/2011 tarihinde 2011/4762 esas numarası üzerinden dosyanın yenilenerek, 06/06/2013 tarihinde sanık M..

K..’tan yapılan haciz sırasında ödeme taahhüdü alındığı, sanığın ödeme taahhüdüne uymadığından bahisle de mahkemesince tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak tüm bu işlemler yapılırken H.

İ. alacaklı sıfatının olmadığı, bu nedenle sanığın taahhüdünün hukuken geçersiz bulunduğu anlaşılmakla, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Borçlu M.. K.. hakkında 9.000 TL bedelli senet ile ilgili olarak yapılan Kütahya İcra Müdürlüğünün 2005/5490 esas sayılı takip dosyasında, alacaklı H. İ. söz konusu alacağının 8.000 TL’lik bölümünü Kütahya 2. Noterliğinin 10/06/2008 tarih ve 11395 yevmiye numaralı temliknamesiyle H. T. devrettiği, Kütahya İcra Müdürlüğünce takipsiz kalan icra dosyasının H. İ. başvurusu üzerine 13/10/2011 tarihinde 2011/4762 esas numarası üzerinden yenilendiği, 06/06/2013 tarihinde yapılan haciz sırasında sanık M.. K..’tan ödeme taahhüdü alındığı, bu taahhüdü alacaklı H. İ.. kabul ettiği, ancak, temlik alan diğer alacaklı H.. T..taahhüdü kabul beyanının bulunmadığı, bu nedenle taahhüdün geçerli olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;