Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/25510 K.2017/4155

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etme” suçunun takibi şikayete bağlı olup, 16.02.2012 tarihinde yapılan hacizde borçlu şirketin herhangi bir adres bırakmaksızın adresi terk etmiş olması ve başkaca tespit edilebilecek bir adresinin de olmadığı,

şikayetçi vekilininde 20.02.2012 tarihinde icra dosyasında işlem yapmakla durumu öğrendiğinin kabul edilmesi gerekmesi karşısında, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen “şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda suçu öğrendikten üç ay geçtikten sonra 03.07.2012 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanıklar hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde kararlar verilmesi,