Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2557 K.2015/2113

.... Açık Ceza infaz Kurumu hükümlüsü ...'in, tedavi amacıyla yattığı ....

Devlet Hastanesindeki odasında cep telefonu bulundurduğundan bahisle 11 gün hücreye koyma cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 19/06/2014 tarihli ve 2014/129 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile disiplin kurulu kararının onanmamasına ilişkin İnfaz Hakimliğinin 10/07/2014 tarihli ve 2014/2460 esas, 2014/2555 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ilişkin ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2014 tarihli ve 2014/1275 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 26.01.2015 gün ve 6179 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.02.2015 gün ve KYB. 2015/38093 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Hükümlünün yastığının içinde cep telefonu bulunduğuna ilişkin tanık ... 'ın anlatımı, 18/06/2014 tarihli tutanağın içeriğinde hükümlünün cep telefonunun kendisine ait olduğunu beyan ettiğinin tutanak altına alındığı gerekçesiyle itirazın kabulüne ve ...

İnfaz Hakimliğinin 10/07/2014 tarihli ve 2014/2460 esas, 2014/2555 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 07/04/2014 tarihli ve 2014/2918 esas, 2014/2406 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak,

aynı fıkranın (g) bendi “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” biçiminde düzenlenmiş olup, somut olayda hükümlüden cep telefonu ele geçirilen hastane odasının ceza infaz kurumu niteliğinde olmadığı,

bu durumda hükümlü hakkında belirtilen kanun maddesi uyarınca disiplin cezası verilemeyeceği gözetilerek itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;