Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2592 K.2015/4572

Nafaka borcunu ödememek suçundan sanık B.. D..’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 21/10/2013 tarihli ve 2013/918 Esas, 2013/1041 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/01/2015 gün ve 7054 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/02/2015 gün ve KYB.2015-45529 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesinin 21/10/2013 tarihli kararında nafaka borcunu ödememek suçunun 2013 yılı Temmuz ayına ilişkin olduğu ve 12/09/2013 tarihinde şikâyete konu edildiği, Kayseri 3. İcra Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarihli, 2013/1077 Esas, 2013/1515 sayılı Kararında ise, nafaka borcunu ödememek suçunun 2013 yılı Eylül ayına ilişkin olduğu ve 12/11/2013 tarihinde şikâyete konu edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

anılan her iki dosya yönünden tek bir suç oluşacağı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Kayseri 3. Aile Mahkemesi'nin 10/11/2008 tarih ve 2008/481 E-1042 K. sayılı kararına istinaden nafaka alacaklısı F. D.vekili tarafından borçlu B.. D.. aleyhine başlatılan icra takibine konu Kayseri 7. İcra Dairesi'nin 2010/5085 Esas sayılı dosyası incelendiğinde; borçlunun “E... Mh. G... Cd. E.. Sk.

No:19 Melikgazi/Kayseri” adresine çıkartılan ödeme emri tebligatının 16/02/2010 tarihinde bila iade döndüğü, sonrasında icra müdürlüğünce tespit edilen borçlunun mernis adresi olan “ Y... Mh. ... Cd. No:4 ../Kayseri” adresine çıkartılan tebligatın da “Y.. Mahellede ..

Cd.” olmadığından bahisle 22/03/2010 da bila iade döndüğü, bunun üzerine, belirlenen yukarıdaki mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve bu şekilde ödeme emrinin borçlunun mernis adresine Tebligat Kanununun 35.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için borçlunun adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve ayrıca daha önce usulüne uygun bir tebligatın da yapılmış olması zorunludur.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. "Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesine göre "Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır". 7201 sayılı Yasanın 10. maddesinin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Bu açıklamalara göre, borçlunun bilinen en son adresine Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade gelmesinden sonra Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken, 35. maddesinin uygulanması yolu ile icra ödeme emrinin tebliği usulsüz olmuştur.

2- Kayseri 2. İcra Ceza Mahkemesince, borçlu sanık adına çıkarılan duruşmaya çağrı kağıdının ve gerekçeli kararın sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, borçlu sanığa öncelikle dosya kapsamına göre Kayseri 3. Aile Mahkemesi dosyasında bilinen en son adresi olan “E... Mh. G.. Cd. E.. Sk. No:19 Melikgazi/Kayseri” adresine tebliğ edilmesi, bu adrese çıkartılacak tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, 6099 sayılı Kanun ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca mernis adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olmuştur.