Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/2672 K.2015/2415

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık A..

Y..’ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/191 sayılı kararına itirazın reddine ilişkin, Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2014 tarihli ve 2014/91 değişik iş sayılı kararını müteakip, sanığın şikayete konu borcunu yatırdığından bahisle sanık hakkındaki cezanın durmasına dair anılan mahkemenin 16/06/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/191 sayılı ek kararını müteakip,

sanığın dosyada yeniden ödemelerini yapmadığı gerekçesiyle sanık hakkına infaz işlemlerinin kaldığı yerden devamına ilişkin mahkemenin 06/11/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/191 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 25.02.2015 gün ve 14588 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2015 gün ve KYB. 2015/78044 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın taahhüdünü içeren tutanakta ödenmesi gerekli 28/02/2014 tarihli taksit miktarını ödememesi sebebiyle Bergama İcra Ceza Mahkemesinin 08/05/2014 tarihli ve 2014/117 esas, 2014/191 sayılı kararıyla 3 ayı geçmemek üzere hapsen tazyikine karar verilmesini müteakip, sanığın 13/06/2014 ve 16/06/2014 tarihlerinde söz konusu taksidi ödemesi karşısında, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;